KATOLICKA ODNOWA W DUCHU ŚWIĘTYM SOCHACZEW - BORYSZEW
WZNAWIAMY Warszaty Małżeńskie, które odbędą się w niedzielę 27.10.2019 r. w parafialnym Kościele MBNP w Boryszewie o godz. 15.00. Kontakt: 793 719 425 ZAPRASZAMY
ZAPRASZAMY wszystkich zainteresowanych na spotkania Odnowy w Duchu Świętym, które odbywają się w każdy czwartek w parafialnym Kościele MBNP w Boryszewie o godz. 18.00. Kontakt: 793 719 425
- ZAPRASZAMY na Mszę Świętą z modlitwą o uzdrowienie. Msza odbędzie się w niedziele 8 września 2019r. w parafialnym Kościele MBNP w Boryszewie o godz. 18.00. -ZAPRASZAMY-

REO - Rekolekcje Ewangelizacyjne Odnowy


X TYDZIEŃ

Czas po REO - jest czasem radości po modlitwie o odrodzenie.

Dla wielu jest to czas radości, entuzjazmu, zachwytu miłością Bożą, wewnętrznego oświecenia, optymizmu.
Dla niektórych oprócz radości, także doświadczenia przeciwności, pokus, zwątpienia.

POTRZEBUJEMY WEWNĘTRZNEJ PRZEMIANY
Pomimo doświadczenia Bożej łaski i napełnienia Duchem Świętym nie jesteśmy doskonali i jest w nas wiele ze starego człowieka. Udzielone nam nowe życie musi się rozwijać i wzrastać.
Nasze serca wymagają dalszego uzdrawiania, przemiany, oczyszczania, byśmy stali się ludzmi miłości, wiary, czystego serca, podobnymi do Jezusa.

Jest to długi proces, trwający wiele lat, a właściwie całe życie, czas oczyszczania i wzrostu, czas w którym Bóg prowadzi ku dojrzałości chrześcijańskiej.

Życie w Duchu Świętym to nie słowa ani przeżycia uczuciowe, ani ucieczka od prawdziwych problemów własnych i społecznych - to przyjęcie swojego życia z mocą Bożą.

Duch Święty będzie oczyszczał :
  •  Rozum (z zafałszowań, kłamstwa ku prawdzie)
  •  Wiarę (czysto intelektualnej, chwiejnej, uczuciowej, sentymentalnej, uważającej za sprawdzian        powodzenie życiowe - do wiary dojrzałej, wyrastającej z zaufania Bogu, odwołującej się do Jego      obietnic) 
  •  Miłość (z egoizmu, egocentryzmu - do akceptacji siebie i otwarcia na drugiego człowieka)
  •  Uczucia (muszą być oczyszczone, by mogły być narzędziami w ręku Boga). Bóg dostosowuje          swoje działanie do konkretnej osoby i stanu jej serca.

Bóg jest dobrym pasterzem - wie co dla człowieka najlepsze i jak go prowadzić, dlatego nie porównujmy swoich dróg i sytuacji, spodziewając się identycznych doświadczeń. Potrzeba zaufać miłości, dobroci, mądrości i trosce Ojca.

ŁASKI UZDROWIENIA I OCZYSZCZENIA BÓG UDZIELA PRZEZ:
  • modlitwę o uzdrowienie wewnętrzne
  • sakrament pokuty i pojednania
  • Eucharystię
  • wydarzenia życia (klęski, upadki, choroby, rozstania, konflikty, nieporozumienia z ludzmi, próby      wiary) - okresy oschłości w modlitwie - słowo Boże niosące światło prawdy.

BÓG wspiera swoją łaską, dopuszczając próby i przeciwności.
BÓG udziela łaski, by je przezwyciężyć: nie muszę się niczego obawiać. (Bóg z tymi którzy Go miłują współdziała we wszystkim dla ich dobra" por.Rz 8,28)

W czas trudny nie pozostawaj sam i nie zamykaj się w sobie. Szukaj wsparcia u braci w wierze! Drugi człowiek będzie ci oparciem przez wysłuchanie, modlitwę, własne świadectwo.

BÓG stale działa w nas przez dwa następujące po sobie stany życia duchowego (Św.Ignacy)
  • stan pocieszenia
  • stan strapienia
Są to stany normalne i konieczne do naszego wzrostu.

Stan pocieszenia - odkrycie jakiejś prawdy. Bóg przychodzi jako światłość, poczucie radości, doświadczenie miłości, obecności Bożej, dynamizmu i zapału, pogody ducha, zapału w modlitwie, serce pełne ufności, łatwy kontakt z lidzmi, ale także: przeżycie skruchy, azlu, bólu z powodu swoich grzechów.

Stan strapienia - doświadczenia przeciwne do poprzednich; zanika doświadczenie Boga, przychodzi próba wiary, pojawiają się wątpliwości, poczucie opuszczenia, rozbicia, ciemność, smutek, chaos, modlitwa 'nie wychodzi".

Stan strapienia nie jest odejściem od Boga, ale doświadczeniem prowadzącym do pogłębienia wiary, zawierzenia i ufności Bogu, przeżycie własnego ubóstwa wewnętrznego.
Człowiek uczy się pokory, uświadamia sobie swą zależność od Boga.Wtedy potrzeba wierności i ufności, żyć nadzieją, że stan pocieszenia powróci.
W czasie strapienia - nie zmieniać decyzji podjętej wcześniej, w stanie pocieszenia.

Bóg formuje i oczyszcza wiarę, by opierała się na słowie Bożym i Jego obietnicach, a nie na aktualnie przeżywanych stanach emocjonalnych.

Odnowa jest wielką łaską, szatan chce niweczyć Boże działanie.
Szatan kusi, stara się siać zwątpienie;
  • w miłość Boga (wykorzystuje przeciwności i mówi; "popatrz, Bóg cię nie kocha. Gdyby kochał, to by nie dał ci tego cierpienia..., nie dopuściłby trudności.., że ci się nie układa z bliskimi.)
  • w fakt napełnienia Duchem Świętym ("wydawało ci się, skoro nic nie odczuwałeś - to znaczy, że nic się nie wydarzyło..., inni tak przeżywali - Bóg ich dotknął, a ciebie nie..")
  • w autentyczność otrzymanych darów; ( np. daru języków; "wygłupiłeś się ..., to jest bez sensu..., nie udawaj.., nie wmawiaj sobie...).

Szatan zniechęca do wspólnoty.
W czasie przeżywanych trudności - stara się zniechęcić człowieka do wspólnoty, zamknąć go w samym sobie, by pogrążyć go w samotnie przeżywanej frustracji.

Podsuwa pokusy;
"nie idż na spotkanie modlitewne.., ludzi nie obchodzą twoje problemy..., sam musisz je sobie rozwiązać..., wyjdziesz na słabeusza, jeśli o nich powiesz..., po co będziesz tam chodził - są ciekawsze rzeczy do zrobienia..., inni nie chodzą i też dobrze żyją..., daj sobie z tym spokój, dość tej męki..., ta wspólnota to sami nawiedzeni...".

IX TYDZIEŃ



IX Katecheza - Życie Chrześcijańskie "Kościół Miejscem Narodzin Życia I Służby Chrześcijanina".

   Potrzeba dalszego wzrostu - to co przeżyłeś na tych rekolekcjach, nie jest szczytem, lecz początkiem drogi z Jezusem.

   Chrystus mocą Ducha Świętego będzie cie prowadził w życiu i stopniowo je przemieniał, doświadczysz jeszcze wyrażniej Jego bardzo realnej obecności i bardzo konkretnego działania w życiu. On będzie cię posyłać do innych.
    ŻYCIE chrześcijańskie urzeczywistnia się we wspólnocie Kościoła. Chrystus chciał, aby dzieło któremu On dał początek na ziemi, trwało nadal, dlatego powołał do istnienia Kościół - wspólnotę uczniów. To ta wspólnota "Kosciół" ma być dalej widzialnym znakiem obecności Boga wśród ludzi.

Każde twoje spotkanie z Chrystusem stało się poprzez posługę Kościoła; 

    Chrzest - pierwsze słowa o Bogu z ust rodziców, rodziny, katechetów - kolejne sakramenty -świadectwo wiary innych, działania ewangelizacyjne, apostolskie - modlitwa Kościoła - i tak aż do tych rekolekcji.
      Nie ma innej możliwości spotkania Chrystusa. Nawet twoje najbardziej intymne spotkanie z Bogiem dokonuje się przy udziale modlitwy i ofiary innych - Kościoła.
Dalszy wzrost jest zależny od trwania (życia) w konkretnej małej wspólnocie Kościoła np. Odnowy w Duchu Świętym. Nie jest wystarczające trwanie w życiu ogólno-parafialnym: potrzeba takiej wspólnoty w której znika anonimowość i w której gromadzą się wszyscy, aby iść bardziej za Chrystusem (czyli nie po to, by o czymś podyskutować teoretycznie, lub tylko po to, by się lepiej czuć).

       Przejawy życia Kościoła - życiodajne dla poszczególnych jego członków EUCHARYSTIA - powinna być pełna, tzn. z Komunią św.
SAKRAMENT POKUTY i POJEDNANIA
Najepiej u tego samego kapłana
Codzienna Modlitwa
Określ miejsce i czas modlitwy - istotne elementy modlitwy
Dziękczynienie i uwielbienie Boga za dzień, rachunek sumienia, refleksja nad słowem Bożym, modlitwa za innych w różnych sprawach.
SŁOWO BOŻE - Chodzi o codzienną lekturę (czytanie) Pisma św. 
APOSTOLSTWO i SŁUŻBA - Chrystus pragnie abyś innym ludziom mówił o Nim i o tym, czego On dokonał w Twoim życiu. Zawsze się to zaczyna od świadectwa życiem - do niego dołącz opowiadanie o tym, co sam przeżyłeś - to będzie twój pierwszy sposób ewangelizacji.
Bądz wrażliwy na wierność wszystkim obowiązkom wynikającym z twojego miejsca w domu (współtworzenie życia w domu), twojej pracy, szkole.

VIII TYDZIEŃ

Katecheza VIII - "ODRODZENIE w DUCHU ŚWIĘTYM"

Duch Święty i jego dary zostały udzielone nam poprzez sakramenty Chrztu i Bierzmowania. Żródło łaski jest w nas. Ale w większości nie korzystamy niego w pełni.
Modlitwa o odrodzenie w Duchu Świętym jest modlitwą o wyzwolenie, ożywienie udzielonych nam łask w sakramentach Chrztu i Bierzmowania.

Łaski otrzymane na Chrzcie - są jak prezent otrzymany, ale może nie być rozpakowany, odłożony na bok, może gdzieś schowany. Człowiek cieszy się, że ma coś ale nie bardzo wie co i nie używa. Modlitwa o odrodzenie to odpakowanie prezentu i wyjęcie zawartych tam darów, które mogą być teraz używane dla dobra własnego i innych.

Modlitwa o odrodzenie  jest modlitwą o ponowne napełnienie Duchem Świętym, o to byśmy na dziś stali się "powiewem Ducha Świętego" w świecie. Chrześcijanin może wiele razy przeżyć napełnienie Duchem Świętym.

Oddanie życia Jezusowi a przyjęcie Ducha Świętego.

Jest ścisła zależność między tymi aktami. 
Przyjmuję Jezusa jako Pana, oddaję swoje życie Bogu mocą Ducha Świętego ,a podjęty akt oddania Jezusowi sprawia, że Jezus daje mi w darze Swojego Ducha Świętego.

Skutki odrodzenia w Duchu Świętym.
U jednych nawrócenie od niewiary, obojętności do odkrycia Jezusa Chrystusa. U innych -przebudzenie z odrętwienia do żywej wiary - doprowadzenie do pełni życia w Duchu Świętym.

Wyrażają się poprzez:

- pogłębienie więzi z Jezusem

- głębsze odkrycie Pisma Św. jako słowa życia - (postawa apostolska)
- dynamizm w ewangelizacji  
  •     otwarcie na wspólnotę  
  •     wzrost owoców Ducha Świętego (Ga 5,22)
  •     otwarcie na dary charyzmatyczne
  •     pełniejsze odkrycie Kościoła
  •     pogłębienie więzi z Maryją

Charyzmaty Ducha Świętego
Charyzmat- z jęz.greckiego:charis=dar,łask-dar darmo dany,niezależnie od świętości osoby, uzdalniający do służby ludziom, do budowania wspólnoty Kościoła.
Wierne i w miłości służenie charyzmatem drogą uświęcenia; brak wierności darowi, brak pokory może doprowadzić do utraty charyzmatów.

Charyzmaty:
- zwyczajne (społeczno-krytyczne)
- nadzwycajne(epifanijne), między innymi;
  • dar proroctwa
  • dar języków
  • dar uzdrawiania.
Duch Święty oświeca i wzmacnia naturalne zdolności człowieka tak, aby służyły rozwojowi Kościoła i społeczeństwa.

Co jest ważne, aby przyjąć odrodzenie w Duchu Świętym?
  - odwrócić się od grzechu
  - uwierzyć w Dobrą Nowinę (Jezus umarł za mnie na krzyżu, zmartwychwstał, dał nam swojego             Ducha i ja mogę Go otrzymać)
  - oddać swoje życie Jezusowi
  - przyjąć Go jako Pana postawa ubóstwa duchowego (świadomość własnej bezradności i słabości)
  - być jak dziecko (prostota,ufność) 
  - pragnienie ogarnięcia nas przez Bożego Ducha w całości 
  - nie stawiać Bogu żadnych ograniczeń (wszystko,byle nie ten wstydliwy dar języków)
  - nie porównywać się z innymi
  - prosić

Co utrudnia przyjęcie Ducha Świętego w pełni?
- grzech ciężki
- lęk "Bóg mnie nie kocha" jestem niegodny miłości Boga, będą ze mnie kpili -mogą to być podszepty     szatana.

Po modlitwie o odrodzenie mogą pojawić się pokusy zwątpienia i różne duchowe doświadczenia szatan może chcieć przeszkodzić w ugruntowaniu nowego życia w Duchu Świętym.

VII TYDZIEŃ

DUCH ŚWIĘTY DUCH PRZEMIANY

Nasza droga do Boga nasza wizja
Pycha i egoizm jest grzechem
A droga do Boga jest drogą w dół (pokora). Pamiętamy ikonę Rublowa przy stole należy pamiętać, że jestem tylko stworzeniem, a nie równy Bogu o czym czasami zapominamy. Tylko miłość Boża może wyrównać przestrzeń między nami a Bogiem.

Muszę odkrywać kim jestem, a kim jest Bóg. Nigdy nie będę godna wejść do nieba ale tylko Bóg mnie tam zaprosił. Mojego miejsca nikt nie zajmie ono może pozostać puste jeśli nie dojdę tam lub sama go odrzucę. świętość to nie Doskonałość ale świętość to MIŁOŚĆ. My nigdy nie będziemy doskonałymi bo bylibyśmy Bogiem, mamy być podobni do Boga w miłości J.3,30 „trzeba aby On wzrastał, a ja abym się umniejszał”.

Życie w pokorze - co to znaczy jakie jest moje miejsce? 
Jestem stworzeniem, które czyni wiele złych rzeczy, to Bóg może wiele uczynić i do tego bardzo mnie kocha. Odkrywanie siebie samego prowadzi do odkrywania własnej godności i w pokorze dążenie do jedności. Św. Paweł napisał list do Filipian 3,13-15 "a wy doskonali Pan Bóg wam to objawi". Kiedy nasza pycha jest tak wielka, że widzimy tylko siebie. To Pan Bóg wchodzi w nasze życie i pokazuje nam naszą pychę cały bród, fałsz i to Duch Święty to wszystko nam ukazuje. Bóg kocha mnie taką jaką jestem, a nie nadczłowieka nieskazitelnego tak że nie przeskoczę pewnych swoich ograniczeń, trudności, że tylko Pan Bóg może to przemienić. Nie zmienię swego temperamentu mam takie a nie inne dary charyzmaty takie talenty a nie inne i to wszystko nie przeszkadza mi w podążaniu do świętości. Każdy ma swój temperament i każdy dojdzie do celu swoją drogą indywidualną, a jednocześnie we wspólnocie ze swoimi talentami i charyzmatami, to Pan Bóg wyznaczył mi drogę do nieba, a ja mam ją zaakceptować.

J 8, 22 „ Poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli ”

   Prośmy Ducha Świętego o prawdę. Co to jest prawda? „Jestem tyle lat w Odnowie i co z tego czy jesteś odnowiony?” Ja jako stworzenie jestem grzesznikiem i Duch Święty będzie nas o tym pouczał. J 16 , 8.  Zadaniem Ducha  Świętego jest przekonanie nas o grzechu ile jest w nas nie miłości jak brak w nas miłości. Każdy grzech to nie miłość i dlatego jest nam potrzebny Duch Święty, aby nas o tym pouczył. To Duch Święty nas poucza o tym, że tak zgrzeszyłeś, to nie było dobre, brakowało ci miłości. Potrzeba nam mocy Ducha Świętego abym się przyznała do grzechu, abym się nie usprawiedliwiała, aby ta prawda o złu we mnie nie przygniotła mnie i nie prowadziła do depresji, potrzeba mi mocy Ducha Świętego w obliczu Jezusa Miłosiernego (nie mogę być sama aby zły mnie nie zniszczył). Moje serce grzeszne ma miejsce w sercu Miłosiernego Jezusa. Obraz Jezusa Miłosiernego całe światło wychodzi z jego wnętrza, a wokół jest ciemność. Jezus mówi : „Ja jestem światłem dla ciebie i w moim sercu jest miejsce dla ciebie.” Światło Jezusa mnie przyciąga do siebie, do końca swego życia mogę wejść do serca Jezusa pomimo moich grzechów. Mój grzech jakikolwiek by był jest mniejszy od MIŁOŚCI BOGA. Miłość pokonała wszelkie zło całego świata .

J 14 ,23 Paraklet (pomocnik) To Duch Święty nas poucza ,przypomina to wszystko co usłyszeliśmy przeczytaliśmy na tyle ile nam jest potrzebne na dany czas życia posługi itp.

Pierwsze imię boga to MIŁOŚĆ, Pan Jezus Miłosierny –poznajemy Go poprzez doświadczenia swojego grzechu. 

DOŚWIADCZENIE GRZECHU = DOŚWIADCZENI MIŁOSIERDZIA BOŻEGO=AKCEPTACJA SIEBIE.

Każdy grzech jest straszny ponieważ mówię Bogu NIE , nie jesteś dla mnie ważny (w małżeństwie jeśli zranię tę drugą osobę jak bardzo cierpi i jak mocno przepraszam ją wiele razy) to tak samo ranimy Boga sprawiamy Mu przykrość.

Grzech bardzo często łączy się z przyjemnością i dlatego nie koniecznie chcemy rezygnować z grzechu i tu jest nam potrzebny Duch Święty aby nas pouczać o grzechu jak mocno sprawiam przykrość Bogu. Potrzeba nam mocy Boga aby prosić Go o to abym mogła stawiać opór grzechowi.

To Bóg może usunąć korzenie naszych grzechów, Bogu nie przeszkadza to, że jesteśmy grzeszni ale przeszkadza, że nie chcę być lepsza.

AKCEPTACJA SIEBIE z całą skłonnością do grzechu z całym bagażem - to budzi akceptację innych ludzi.

Wszyscy jesteśmy tacy sami tylko w innym miejscu jesteśmy słabi, ta świadomość prowadzi mnie do pomocy innym i sobie nawzajem z poziomu grzeszności, a nie pychy i wyższości.

Duch Prawdy jest Duchem Miłości, który nam stopniowo odsłania prawdę o nas,  ponieważ grzech przesłania nam prawdę.

1) Twoja najczęstsza reakcja po grzechu. 
2) Jak przyjmuję prawdę o sobie? 
3) Jak rozumię świętość?
4) Czy wierzysz, że Bóg ci wybacza każdy grzech?

VI TYDZIEŃ

VI KATECHEZA - "NAWRÓCENIE - UZDROWIENIEM CZŁOWIEKA"

Nasze zbawienie to proces, który dokonuje się każdego dnia, dzięki któremu staję się bliższy Królestwu Bożemu.
Zbawienie to nie coś, co stanie się kiedyś, kiedy Pan Bóg chwyci mnie za kołnierz i wsadzi do Nieba, ale to proces, który dokonuje się na ziemi tu i teraz.
Jeśli takiego procesu nie dostrzegam, jeśli nie mogą mi o tym powiedzieć inni, to jeszcze nie rozpoczęło się we mnie nawrócenie, jeszcze ciągle ufam swoim ludzkim siłą.

Czego trzeba, aby Jezus nas wyzwolił?

Ogólnie jest to grzech
Jednak mamy na myśli wtedy konkretny zły czyn. Każdy taki grzech niszczy samego człowieka i tych, którzy są wokół.
Jakie są skutki grzechu?
Tak jak z każdym przejawem grzechu.
Nieuczciwość, konsumpcyjne nastawienie do życia... Zaniedbania w życiu religijnym prowadzą do osłabienia oraz zaniku wiary.

Mój grzech promieniuje na innych.
Ja stałem się poprzez grzech zły, ujawnia się to w każdym moim działaniu, reakcji, kontakcie z innymi ludźmi. Sieję wokół siebie zarazę zła. Ale i ja doświadczam na sobie zła innych.

Brak miłości, akceptacji, potrzebnej nam ze strony innych, krzywda z którą się spotykamy... Powoduje w nas lęk, nieufność, depresję, czasem postawę przesadnie krytyczną, stałe niezadowolenie, kłótliwość czy zaczepność.
Takie sposoby zachowania, reagowania, świadczą o ranach, które mamy w sercu, o których czasem nawet nie wiemy, a tkwią głęboko w nas jako ukryte choroby.
Im są wcześniej zadane, tym silniej tkwią i mocniej oddziaływują. Jestem zły i trudny do zaakceptowania, trudno ze mną żyć.

Nasze chore wnętrze najczęściej wpływa na choroby ciała.
Nie znając planów Boga, nie rozumiejąc tego, o dobre, prosimy o różne rzeczy - i doznajemy zawodu, a to pogłębia jeszcze nasz dystans. Kontakty z ludzmi jeszcze bardziej go powiększają:
niesłowność, krzywda, nieuczciwość, egoizm.
Dlatego staramy się zabezpieczyć wobec Boga.

Jesteśmy zupełnie bezsilni wobec swoich słabości. Krzywdy, brak miłości, jakieś bolesne przeżycia to rany duchowe, które determinują nasze aktualne postawy.

Chrystus jest Zbawicielem, przyszedł po to, żeby nas uzdrawiać.
Częścią zbawczej misji Jezusa było uzdrawianie. W ten sposób czyni nas nowymi ludzmi.
Chrystus przyszedł po to, żeby tobie także przynieść pełnię zdrowia.
Wszystkiego dokonuje Jezus Chrystus mocą Swojego Ducha. Ten sam Jezus dzisiaj chce stanąć wobec nas ze słowami Dobrej Nowiny. 

Uznanie Jezusa jako jedynego, który z tych chorób może cię wyzwolić, jest więc drogą do nawrócenia. Pełne ufności i wiary zwrócenie się do Niego,  otwiera nas bardziej na dar uzdrowienia "Idź, twoja wiara cię uzdrowiła".

V TYDZIEŃ

V katecheza - "JEZUS PANEM I BRATEM"

    W każdym z nas tkwi mocno tendencja, by być panem dla siebie samego ,a tym samym odrzucenia Jezusa jako Pana. Tkwi w nas pragnienie decydowania o wszystkim samemu, 
a jednocześnie czujemy się zagubieni i nie umiemy rozwiązywać własnych problemów.
Doświadczamy apatii, frustracji, lęków. Szukamy swojej drogi, swojej godności, sensu swojego życia, swego miejsca w świecie... i czujemy się zagubieni, a mimo to ciągle chcemy decydować o wszystkim w swoim życiu.

  • Czy rozpoznajesz w tym siebie?
  • Co to znaczy uznać Jezusa jako Pana?
  • Czego Jezus oczekuje od ciebie?

Chodzi o szczere wypowiedzenie zgodnie z tym, co czujesz w sercu by Pan poprowadził cię w życiu.
Wypuść stery życia z własnych rąk i oddaj w JEGO RĘCE.
Przyjąć Jezusa jako Pana to - zdetronizować swoje JA (Ego) i na tron życia zaprosić JEZUSA.

IV TYDZIEŃ

Tematem IV katechezy jest JEZUS JEDYNYM ZBAWICIELEM

     Na etapie REO człowiek rzadko uświadamia sobie w głębi serca potrzebę Jezusa jako Zbawiciela, ponieważ w bardzo małym stopniu zna prawdę o sobie, swoim grzechu i jego wszechobecności. Wciąż podświadomie uważa, że nie ma problemów lub świetnie poradzi sobie sam z nimi. Raczej intelektualnie zgadza się z tym, że jego zbawicielem jest Jezus i zwykle więcej nie jest mu dane.

     Celem katechezy jest ukazanie bezsilności człowieka wobec zła oraz ukazanie szatana jako tego, który stoi za każdym przejawem zła i sprawia, że człowiek jest bezsilny wobec zła. Wreszcie ukazanie Chrystusa jako jedynego Zbawiciela człowieka i świata, jako tego, który jedynie jest zdolny przeciwstawić się szatanowi i postawić tamę złu.

III TYDZIEŃ

Jest  wprowadzeniem w życie z Jezusem, jako drogą do Ojca.
Cel ten, chcemy osiągnąć przez krytyczne spojrzenie na takie drogi jak: 
droga rozumu, droga naturalnej religijności, jako te, dzięki którym można posiąść boga . W drodze życia z Jezusem akcentuje się przede wszystkim wiarę.

JEDYNĄ DROGĄ PRAWDĄ I ŻYCIEM jest droga do OJCA w realizacji planu wyzwolenia człowieka. Wszystkie inne drogi i metody osiągnięcia Boga nie prowadzą do sukcesu.

Jedyną drogą prawdą i życiem jest Jezus Chrystus.
Jeśli chcesz iść ku Bogu tą drogą to:
Potrzeba, abyś uwierzył w moc Jego Syna
Abyś uwierzył, że On jest w stanie ci pomóc w kroczeniu do domu Ojca abyś zaufał drodze, którą Ci wskazuje Jezus i zechciał wiernie nią iść abyś odrzucił własne wyobrażenie Boga i wsłuchał się w to, co On Ci mówi abyś przyjął moc, jakiej Jezus chce udzielić.

II TYDZIEŃ


Druga katecheza mówi o Miłości Boga do człowieka.

 

Czy wierzysz , że Bóg cię kocha ?

Czy nie starasz się wobec Boga zasłużyć?

Czy boisz się Boga?


    Są to pytania, a które będziemy odpowiada, które poruszają nasze serca prowadzą do refleksji nad samym sobą. Katecheza, która będzie głoszona ma nam przybliżyć obraz Boga Ojca, który kocha każdego człowieka, że miłość Boga jest bezinteresowna, bez względu na osobę, nasze zasługi czy też naszą grzeszność. 


To Bóg i tak rozlewa swoją miłość na człowieka. To On pierwszy wychodzi na przeciw każdego z nas, wchodzi w nasze życie jeśli Mu na to pozwolimy. 

Bóg jest niesamowicie cierpliwy i czeka na nas, czeka także na ciebie :-)


I TYDZIEŃ

   W piatek odbyło się pierwsze spotkanie rekolekcyjne REO i Bogu dziękuję za każdą osobę, którą przyprowadził, a było nas około 70 osób.

Pierwszy temat to SENS ŻYCIA . 

Zadajemy sobie pytanie po co żyję? Co stanowi sens mojego życia ? Czy poddaję się refleksji i rozmyślaniu o sensie mojego życia ? Co jest motorem mojego życia? Na te wszystkie pytania w świetle wiary prowadzeni mocą Ducha Świętego odpowiedzmy sobie czy jest tam miejsce na obecność Boga.

ZACZYNAMY !!!

   W piatek odbyło się pierwsze spotkanie rekolekcyjne REO i Bogu dziękuję za każdą osobę, którą przyprowadził, a było nas około 70 osób.

Pierwszy temat to SENS ŻYCIA . 

Zadajemy sobie pytanie po co żyję? Co stanowi sens mojego życia ? Czy poddaję się refleksji i rozmyślaniu o sensie mojego życia ? Co jest motorem mojego życia? Na te wszystkie pytania w świetle wiary prowadzeni mocą Ducha Świętego odpowiedzmy sobie czy jest tam miejsce na obecność Boga.